მიომა და კიბოს რისკი

მიომები საშვილოსნოს კუნთოვანი შრიდან წარმოქმნილი კეთილთვისებიანი სიმსივნეებია. ეს ქალებში ყველაზე ხშირად გავრცელებული საშვილოსნოს სიმსივნეა. როგორც წინა სტატიებში აღვნიშნეთ, ამ მიომებში დროთა განმავლობაში ვითარდება გარკვეული ცვლილებები, რასაც „დეგენერაცია“ ეწოდება. დეგენერაციის მრავალი სახეობა არსებობს, თუმცა მათგან ყველაზე მნიშვნელოვანი სარკომატოზული დეგენერაციაა.

სარკომატოზული დეგენერაცია იმას ნიშნავს, რომ მიომა უკვე ავთვისებიანი სიმსივნეა. ჩვეულებრივ, მიომები კეთილთვისებიანი სიმსივნეებია და კიბოდ არ განიხილება. თუმცა, როცა სარკომატოზული ცვლილებები ვლინდება, მიომას უკვე კიბოს უწოდებენ.

მაშ, რამდენად ხშირად გვხვდება ეს სარკომატოზული ცვლილებები?

ამასთან დაკავშირებით ჩატარებულ მრავალ კვლევაში სხვადასხვა მაჩვენებელია მოცემული, თუმცა მიომაში სარკომის განვითარების სიხშირე (კიბოდ ქცევის ალბათობა) საშუალოდ 500 ქალიდან 1-ად არის მითითებული. ეს ალბათობა პაციენტის ასაკის მატებასთან ერთად იზრდება. ანუ ახალგაზრდა პაციენტებში მიომის ავთვისებიანობის ალბათობა უფრო დაბალია.

ძალიან რთულია ოპერაციის გარეშე იმის დადგენა, მიომა კეთილთვისებიანია თუ ავთვისებიანი. დღეს, მართალია, ზოგიერთი მეთოდი გამოიყენება, მაგრამ, ჩვეულებრივ, ეს დიაგნოზი მიომის ამოკვეთისა და პათოლოგიური გამოკვლევის შემდეგ ისმება. თუ პათოლოგიური გამოკვლევით სარკომის დიაგნოზი დადასტურდა, პაციენტი ხელახლა უნდა დაოპერირდეს და ამოიკვეთოს საშვილოსნო, საკვერცხეები და საზარდულის არეში მდებარე ლიმფური კვანძებიც. ოპერაციის შემდეგ საჭიროა ქიმიოთერაპიის ჩატარება.

თუ მიომა ავთვისებიანია და ოპერაცია ლაპაროსკოპიულად ან რობოტით ჩატარდა, ვინაიდან მიომის მუცლის ღრუდან გამოტანა ხდება მორცელატორის დახმარებით (ელექტრო მოწყობილობით მიომის დაქუცმაცება და მუცლის ღრუდან გამოტანა), სიმსივნე შესაძლოა მუცლის ღრუში არსებულ სხვა ორგანოებზეც გავრცელდეს. ამის თავიდან ასაცილებლად დღეს ეს პროცედურა მდგრად პარკებში ტარდება. პარკში მიომის დაქუცმაცების წყალობით, კიბოს არსებობის შემთხვევაში, სხვა ორგანოებზე გავრცელება თავიდან არის აცილებული.